Professor P's Stories

IT course ang kinuha ko sa pagtungtong ko sa college. Sa isang maliit lamang na computer college na malapit din sa aming bahay ako nag-enroll. Pang-gabi ang kinuha kong mga subject para makatulong ako kay Mama sa paglilinis ng bahay namin at sa pagluluto na rin ng pagkain. Naisipan na rin kasi ni Mama na magtinda ng pagkain sa mga boarder namin para makatulong sa pagtustos sa aking pag-aaral. Sumasama rin ako minsan sa pamamalengke lalo na kung kailangan ng tagabuhat ng mga pinamili ni Mama. Kapag ayos naman na ang lahat ay nasa silid lamang ako at nag-aaral ng aking lessons.

Sa pagpasok ko sa fourth year high school ay naging busy ako sa aking pag-aaral at sa iba pang extra-curricular activities sa school namin. Naging officer din kasi ako sa CAT. Napasama din ako sa high school varsity team ng basketball sa school namin. Hindi man ako star player ng team namin ay kinakailangan na lagi akong present sa tuwing may practice kami. Naging presidente din ako ng graduating class at naging abala ako sa pag-organize ng mga activities ng graduating class.

  May panahon bang inisip niyong swerte at malas kayo sa parehong oras? Yan ang nararamdaman ko ngayon. Ang pinagmulan ng damdamin kong ito ay ang kapitbahay kong si Tito West.

Ako pala si Eril, isang college student sa isang sikat na unibersidad dito sa Manila. Hindi ko naman masasabi na mayaman talaga kami kundi masipag lang talaga magtrabaho ang mga magulang ko. Hindi ko rin masabi na gwapo ako na tipong artistahin ngunit may mga nagsasabing may dating dahil sa aking kulay na mestizo aseano dahil may lahing Japanese at Spanish ang mother ko at pure Filipino naman ang aking father pero maputi.